Gronkowiec – przyczyny, leczenie, objawy -

Tasiemiec

Tasiemczyca czyli zakażenie tasiemcem.

Tasiemiec czyli robak płaski podobny do tasiemki, wstążki.

Rozwój tasiemca:

Dwie postacie larwalna oraz pasożyt.

  • głowa uzbrojona w haczyki lub przyssawki – przyrząd którym tasiemiec przyczepia się do ścianek jelita.
  • Szyja, człony, strefa wzrostowa,
  • Dojrzałe człony zawierające jaja odrywają się od końca pasożyta i wydalane są z kalem.
  • Rozwój jaja do postaci wągra w żywicielu pośrednim,
  • Uwalniane z jaja zarodki przebijają ścianę jelita i przedostają się do wnętrza organizmu.

Tasiemiec ma od 3000- 4000 tys członów!

W jaki sposób się zakażamy?

Zarażamy się poprzez spożycie surowego mięsa, które jest zakażone.

Jakie mamy jego rodzaje?

Tasiemiec nieuzbrojony (długość od 4 do 10 m około 4000 tys. członów), żywiciel pośredni –  rogate zwierzęta domowe, najczęściej bydło. Zakażenie następuje przez spożycie zakażonej wołowiny, niedogotowanego mięsa, zawierającego wągry z żywymi larwami.

Objawy: bóle brzucha, ogólne osłabienie, brak apetytu, nudności, niedokrwistość, pokrzywka, biegunka.

Tasiemiec uzbrojony (długość 2-4 m, 1000 członów), żywiciel pośredni – świnia, dzik  – zarażenie mięso, lub Jerzyny. Najniebezpieczniejszy mimo, że mniejszy. Posiada przyssawki i uzbrojenie dodatkowe  z podwójnym wieńcem haczyków, bardzo silnie przyczepia się. Można zarażać się z człowieka na człowieka.

Zespół objawów związany z obecnością wągrów czyli tzw. węgrzycy. Objawy są w zależności od jego lokalizacji:

Objawy: bóle głowy, padaczka, zaburzenia widzenia, bóle brzucha, mdłości, niedokrwistość, biegunka.

Tasiemiec karłowaty (niewielki rozmiary długość 5-60 mm), nie wymaga żywiciela pośredniego. Występuje u myszy, szczurów i  ptaków. Zarażenie następuje po spożyciu jajeczek tasiemca z żywności. Przyczepia się do kosmków jelitowych za pomocą przyssawek i haczyków. Ostatnie człony się odczepiają i są wydalane z kałem.

Objawy: często bezobjawowe, może wystąpić brak apetytu, chudnięcie, wymioty, bóle brzucha, zaburzenia jelitowe, biegunka, rozdrażnienie, nerwowość.

Zapobieganie: higiena osobista, zabezpieczenie środków spożywczych przed dostępem owadów i gryzoni, odpowiedni stan sanitarny, kontrola kału, badanie weterynaryjne mięsa.

Bruzdogłowiec szeroki (długość do 15 – 20 m), jest najdłuższy. W organizmie człowieka może, żyć od kilku do kilkudziesięciu lat. Żywiciel pośredni żyje w wodzie – ryby. Zakażenie – spożycie zakażonego kawioru lub ryby.

Objawy: niedokrwistość, przypominająca niedokrwistość złośliwą z niedoboru witaminy B12

Zapobieganie: jedzenie ryb ze sprawdzonych źródeł, mięso ryby powinno być dosmażone oraz dobrze uwędzone.

Tasiemiec bąblowcowy

Długość ciała kilka milimetrów. Niebezpieczny dla ludzi!

Tasiemiec bąblowcowy jest bardzo niebezpieczny. W dojrzałej postaci występujące u psów,  kotów i lisów.  Żywicielem pośrednim są zwierzęta hodowlane, gryzonie oraz człowiek. W ich narządach wewnętrznych (najczęściej w wątrobie) rozwijają się larwy typu echinococcus.

Jak może zarazić się mój pies lub kot?

  • Spożycie surowego mięsa,
  • Spożycie różnych  podrobów,
  • Mysz polna zjedzona np. przez kota.

Jak zaraża się człowiek?

Człowiek zaraża się zjadając jaja tasiemców!!! Jak to jest możliwe? Jest to choroba brudnych rąk!

  • Jaja mogą znajdować się na sierści zwierzaków domowych,
  • Nieumyte lub źle opłukane warzywa i owoce.
  • W lasach, gdzie stwierdza się u lisów chorobę , zakaz jedzenia owoców leśnych. występowanie Znaki

Jakie są objawy u zwierząt?  Brak

W jakich narządach człowieka może się znajdować?

Larwa zwana onkosferą wykluwa się w przewodzie pokarmowym i z krwią przedostaje się do wątroby. Zdarza się, że może zagnieździć się w nerkach, śledzionie, płucach oraz mózgu. Larwa E. granulosus rozwija się  w formie  pęcherza. Zawarty płyn w pęcherzu, zawiera piasek bąblowcowy. Pęknięcie pęcherza może prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego i wylania się piasku z którego powstają następne pęcherze. Pęknięcie grozi śmiercią i zwykle tak się kończy. Larwa E. multilocularis zagnieżdża się w wątrobie. Rozwój jej jest naciekowy i często mylony jest z komórkami nowotworowymi.

Tasiemiec Bruzdogłowiec szeroki

Tasiemiec bruzdogłowy ma 2 żywicieli pośrednich. Pierwszym jest skorupiak z rzędu widłonogów, drugim ryba kostnoszkieletowa. Żywiciel ostateczny to ssak rybożerny i oczywiście może być człowiek. Ryba, która zje skorupiaka jest nosicielem plerocerkoid, który umieszcza się w mięśniach ryby. Często zarażone są tłuste śledzie, dorsz, makrela. Po zjedzeniu  przez ssaka zarażonej ryby, tasiemiec osiedla się w jelitach i tam osiąga postać dorosłą.

Nicienie te wywołują chorobę o nazwie anizakidoza. Objawy występują takie same jak przy zatruciu. Wyróżniamy trzy postacie tej choroby: krwotoczną obrzękową oraz wrzodziejącą. Najczęściej choruja osoby zamieszkujące rejony nadmorskie zwłaszcza Japonię.

Wielkość:

W jelicie ludzkim osiąga 15-20 m długości u zwierząt 2-9 m. Ilość członów może przekraczać 4000 tys i zostają wydalane z kałem.

Jak można się zarazić?

Człowiek może zarazić się po przez zjedzenie surowej lub niedogotowanej ryby. Bruzdogłowiec szeroki powoduje niedokrwistość, uczucie ciągłego zmęczenia oraz zaburzenia w funkcjonowaniu organizmu, spadek odporności. W skrajnych przypadkach grozi  śmiercią.

Wszyscy dbamy np. o auto, w nim dokonujemy wymiany oleju, czyszczenia podwozia i silnika, czy robimy gruntowne porządki w domu. Może nadszedł czas na zadbanie o Swój organizm? Każdy myje swoje ciało, włosy, zęby a co z wnętrzem?
(Kliknij w obrazek aby przejść do sklepu)

paragronk