Gronkowiec – przyczyny, leczenie, objawy -

Wirusowe zapalenie wątroby typu C

Za rozwój choroby wirusowego zapalenia wątroby typu C jest odpowiedzialny wirus HCV. O chorobie tej (WZW typu C) mówi się często: cicha choroba. Przez bardzo długi okres czasu może ona przebiegać bezobjawowo, nawet 30 – 40 lat bez objawów żółtaczki. Pacjent przez wszystkie te lata może czuć się dobrze i nie mieć dolegliwości, co by wskazywało właśnie na zarażenie wirusem HCV lub chorobą wątroby. Choroba po wielu latach może prowadzić do marskości i raka wątroby. Objawami, jakie by mogły wskazywać na  posiadanie tej dolegliwości może być uczucie zmęczenia, bóle stawów i mięśni lub nawet zaburzenia sfery psychicznej (np. depresja). Dlatego jeżeli nie potrafimy znaleźć przyczyny pojawienia się właśnie takich objawów, warto poddać się badaniu krwi w kierunku zakażenia wirusem HCV.

Wirus HCV rozprzestrzenia się on poprzez kontakt z krwią osób zakażonych. Do 1991 roku w Polsce nie badano krwi krwiodawców na obecność wirusa HCV, dlatego przed tym okresem najczęściej dochodziło do zakażeń po przetoczeniu krwi i preparatów krwiopochodnych. Teraz transfuzje krwi są całkowicie bezpieczne.

Gdzie możemy się zarazić?

  1. używając wielokrotnie sprzętu medycznego jednorazowego użytku (igły, strzykawki)
  2. drobne zabiegi lub chirurgiczne w szpitalach,
  3. w gabinetach kosmetycznych czy salonach tatuażu,
  4. w czasie stosunków homoseksualnych,
  5. zakażona kobieta w ciąży może także przekazać swojemu dziecku wirusa C, przy odpowiednim prowadzeniu lekarza ryzyko maleje.

Wirus namnaża się (replikuje) w komórkach wątroby. Gdy jest go już dużo, dochodzi do zapalenia wątroby. Najpierw jest to faza ostra, najczęściej bezobjawowa, bez zażółcenia skóry czy białek oczu. Jeśli po mniej więcej sześciu miesiącach od wtargnięcia wirusa do wątroby organizm się z nim sam nie upora albo nie rozpocznie się leczenia przeciwwirusowego, ostre zapalenie przejdzie w przewlekłe. Proces zapalny powoduje, że giną komórki wątroby, konsekwencją czego jest włóknienie tego narządu (powstają blizny). Gdy włóknienie jest bardzo zaawansowane, dochodzi do marskości wątroby. Można spowolnić tempo włóknienia wątroby, a nawet zatrzymać je dzięki odpowiedniemu leczeniu. Aktualnie stosowane leki prowadzą do wyleczenia nawet u 60?70 proc. chorych. Warto pamiętać, że wątroba jest narządem, który ma zdolność regeneracji. Człowiek może całkiem dobrze funkcjonować nawet wtedy, gdy mała część wątroby (ok. 25 proc.) jest sprawna. Jeśli jednak nie zacznie się w porę leczyć przewlekłego zapalenia wątroby lub marskości wątroby, u niektórych osób dochodzi do rozwoju niewydolności wątroby i/lub raka tego narządu. W takiej sytuacji często jedyną szansą na uratowanie życia jest przeszczep wątroby.

U wielu chorych sprawdza się natomiast leczenie kombinacją dwóch leków: interferonu i rybawiryny. Terapia trwa długo i – niestety – jest bardzo kosztowna. Z tego powodu chorzy często muszą długo czekać na rozpoczęcie leczenia. Trzeba jednak wiedzieć, że nie wszyscy kwalifikują się do takiej terapii. Kuracje interferonem i rybawiryną prowadzą tylko wybrane szpitale i każdy z nich kwalifikuje pacjentów według własnych kryteriów. W trakcie leczenia mogą wystąpić silne skutki uboczne – gorączka, zmęczenie, bóle mięśni, brak apetytu, bóle głowy, brzucha, senność, apatia, wypadanie włosów, depresja, a nawet psychozy oraz upośledzenie czynności szpiku kostnego. Niekiedy objawy uboczne są tak silne, że trzeba w ogóle przerwać leczenie.

Nie ma szczepionki, która chroniłaby nas przed WZW typu C. Dlatego należy do minimum ograniczyć sytuacje, w których może dojść do zakażenia. Jeśli idziemy na zabieg, nawet drobny (np. zastrzyk), pilnujmy, by pielęgniarka włożyła czyste rękawiczki jednorazowe. Zwracajmy też uwagę na czystość i przestrzeganie zasad higieny u kosmetyczki czy w studiach tatuażu. Nie pożyczajmy nikomu ani od nikogo przyborów do manikiuru, depilatora itp. Nie zarazimy się, gdy osoba zakażona np. ma katar, kaszle, wita się z nami, całuje, używa tych samych sztućców czy korzysta z tej samej toalety co my. Jeśli osoba zakażona HCV przestrzega zasad higieny, nie jest źródłem infekcji wirusem typu C, ani w domu, ani w pracy.

Category: Wirusy